I.
Sinisisi ang kapalaran
Pusong laging nasusugatan
Hinagpis ng mga damdaming
Paulit-ulit na nasasaktan

Mga luhang umaagos
Tila patuloy sa pag-ulan
Pighati lang ang karamay
Sa t’wing ligaya’y lumilisan

Parang lumilihis ang bawat pagnanais
Na wakasan itong panahon ng pagtangis

II.
Nadarapa’t nasusugatan
Pagkakamali’y di maiwasan
Bakas ng sugat ng kahapon
Mahihilom pa ba ng panahon?

Bakit binabalik ang mga ala-alang
Binabaon at kinakalimutan na?

Tahan na’t pawiin ang ‘yong luha
At ‘yong makikita, isang bagong umaga
Liwanag na gabay ng panahon
Pag-asa’y naroon sa iyong pagbangon

Lakasan mo ang iyong loob